Z pamiętnika przyszłej matki – zanim zajdziesz w ciążę

Był taki okres, całkiem niedawno zresztą, kiedy widok ciężarnych kobiet i dzieci w wózkach, wywoływał u mnie wręcz ataki paniki. Czułam jakby w płucach brakowało mi powietrza, a dłonie trzęsły mi się na samą myśl, że kiedyś przyjdzie mi dołączyć do tego grona. Marzyłam wtedy, by odsunąć ten moment na przyszłe nigdy. Jednak ostatnio przeżyte dwa tygodnie grozy sprawiły, że o ciąży zaczęłam myśleć częściej i to nawet pozytywnie. Podejrzewam, że nawet zbyt często, bo mi się w nocy śni mój własny wielki brzuch. Oddycham z ulgą, gdy budzę się i jednak jest płaski. W końcu to jeszcze nie czas. Skoro jednak myślę i temat siedzi mi w głowie, postanowiłam się w niego odrobinę zagłębić. Przecież już wiemy z Diabłem, kiedy mniej więcej będzie ten moment (Wy się nie dowiedziecie, sorry). Warto zatem podejść do tego odpowiedzialnie, świadomie i zobaczyć czy można lub trzeba jakoś się przygotować.

Siedzę zatem i czytam.
Odkryłam dzięki temu, że rzucenie alkoholu i fajek, to wierzchołek góry lodowej. A nawet z tych dwóch używek wypadałoby zrezygnować wcześniej niż w chwili zobaczenia dwóch kresek na teście. Dużo wcześniej. Uśmiecham się zadowolona, bo mnie to akurat nie dotyczy. Palić zdarza mi się jedynie biernie, a i to rzadko, bo unikam jak mogę. Z alkoholem prawie tak samo, bo zdarza mi się napić wina czy szampana tylko kilka razy w roku. Nie zrobi mi więc różnicy całkowita z tego rezygnacja. Mocno się jednak zdziwiłam, gdy przeczytałam, że powinnam unikać hałasu o dużym natężeniu. Po czym doszłam do wniosku, że moje imprezy taneczne, to nie hałas jest i zrezygnować z tego nie mam najmniejszego zamiaru. Są jednak jeszcze inne kwestie wymagające szczególnej uwagi.

Sport

Nie jestem wielką fanką ćwiczeń. Nigdy nie byłam. Lenistwo i zadowolenie z własnego wyglądu sprawia, że po kilku czy kilkunastu dniach zazwyczaj odpuszczam. Przecież Diabeł kocha moje ciałko, a waga i lustro twierdzą, że wszystko jest w najlepszym porządku. No dobra, ale nie ukrywajmy, kiedy brzuszysko zacznie mi się wypełniać nowym człowiekiem, będzie na płacz i ćwiczenia trochę za późno. O kondycję i figurę warto zadbać wcześniej. W artykule o bieganiu w ciąży przeczytałam, że jeśli biegałabym przed, mogę biegać i w trakcie (o ile lekarz nie zabroni oczywiście). To jedyna aktywność narażająca na wstrząsy, z której wtedy nie trzeba rezygnować. Przydałoby się zatem do tego przekonać.
Dlaczego aktywność jest ważna? Raz, że ciało w dobrej kondycji znacznie lepiej znosi zmiany, jakie niesie za sobą ciąża. Dwa, że dużo szybciej wraca do formy już po jej zakończeniu. Po trzecie, zapewne pozwala nie zmienić się podczas jej trwania w wielką orkę.
Zgodnie z noworocznymi postanowieniami, zaczęłam ćwiczyć jakiś czas temu i mam nadzieję wytrwać w decyzji, a gdy tylko pogoda zacznie mi sprzyjać, chcę dorzucić aktywność na świeżym powietrzu – bieganie, rower i rolki. Podobają mi się figury młodych matek sugerujące, że dziecko w prowadzonym przez nie wózku jest pożyczone. Nie obrażę się, gdy uda mi się do nich dołączyć.

Dieta

Dietą jestem bardziej przerażona, bo okazuje się, że w ciąży będę musiała jeść więcej niż teraz. Mam nadzieję, że organizm będzie się tego sam dopominał, ale dopóki tylko o tym czytam, w głowie mi się nie mieści ta ilość niezbędnych produktów. Zresztą to w każdej diecie mnie fascynowało. Większość przewiduje ilości i wielkości posiłków, których nie byłabym w stanie w siebie wmusić. Dobrze chociaż, że od dłuższego czasu zmieniamy z Diabłem nawyki żywieniowe i pozbywamy się chemii z posiłków. Nie będę przeżywać utraty niektórych produktów, skoro już teraz zamieniłam je na dużo zdrowsze odpowiedniki, np. słodycze na owoce. Tłusto również nie jadamy. Będę jednak tęsknić za serkami pleśniowymi i sushi, których w ciąży nie wolno. Decyzja o zdrowym żywieniu nie wynikała z ciążotwórczych planów, ale idealnie do nich pasuje. A no i kwas foliowy ponoć warto brać wcześniej. Tak z 4 tygodnie wcześniej.

Badania

Kolejną sprawą są badania, jakie warto byłoby wykonać wcześniej. Zdrowa mama, to większe szanse na zdrowego maluszka. No i przy „sprawnie” działającej opiece zdrowotnej w ramach NFZ warto za to zabrać się wcześnie. Wiadomo – najpierw trzeba odczekać swoje na wizytę u internisty, żeby dostać skierowanie, potem trzeba na badania i wyniki poczekać i następnie znowu do internisty, żeby dowiedzieć się czy wszystko w normie. Jeśli nie jest, to bujanie się po specjalistach może potrwać dłuuuuugo.

  • badanie grupy krwi Twojej i partnera
  • poziom glukozy
  • badanie ogólne moczu
  • morfologia oraz płytki krwi
  • krzepliwość krwi
  • badanie na obecność przeciwciał toksoplazmozy
  • badanie na obecność przeciwciał wirusa cytomegalii
  • badania na obecność przeciwciał różyczki
  • hormonalne badania tarczycy – jeśli wykażą niedoczynność, płodność kobiety może być obniżona
  • podstawowe badania hormonalne, określające poziomy hormonów kobiecych
  • badanie na obecność antygenu HBS
  • cytologia i czystość pochwy
  • USG narządu rodnego i piersi
  • badania genetyczne – u kobiet po 35 roku życia

Na początku trochę się przeraziłam, a potem zdałam sobie sprawę z tego, że większość mam zrobionych. Nie omijam przychodni szerokim łukiem i podstawowe badania robię dość regularnie. Hormonalne też udało mi się już zrobić. W zasadzie to zostają mi przede wszystkim randki z dentystą. Od ponad miesiąca idę się zapisać i dojść nie mogę. Nie widzę w tym żadnej przyjemności, dlatego zwlekam. Warto jednak zrobić przegląd szczęki, bo to, że nic mnie nie boli, jeszcze nie oznacza braku ubytków. Wolę dmuchać na zimne w tym wypadku. No i w ramach NFZ raz do roku można za free usunąć sobie kamień z zębów. Same plusy.

Obawiałam się, że będzie tego więcej. Chociaż i tak pewnie wszystkiego nie znalazłam. Dlatego jeśli wiecie coś jeszcze z własnych doświadczeń, książek lub czegokolwiek innego, to napiszcie w komentarzach.

Podobał Ci się ten tekst? Udostępnij go znajomym!
Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Email this to someone
  • z mojego doświadczenia (tak, mam dziecko) mogę jedynie powiedzieć, że tak na prawdę, do takiego czegoś nie da się przygotować, gdyż zawsze rzeczywistość wygląda inaczej niż nasze wyobrażenia, jednak warto zadbać o trochę ruchu i dietę, zdrowy tryb życia na pewno nie zaszkodzi. A co do diety schody zaczynają się dopiero podczas karmienia piersią, zanim coś zjesz należy zastanowić się po 1-e czy mogę, a potem bacznie obserwować reakcje dziecka, czy ono może, przy tym dieta w ciąży to bajka:)
    pozdrawiam

  • Spamować swoim tekstem nie będę, ale słusznie się obawiasz, że to, co napisałaś, to wierzchołek. Wierzchołeczek malutki 🙂

  • Dodam tylko, że ja też przed ciążą większość badań miałam zrobionych, a i tak mnie skierowali na ponowne.

  • http://www.erodzina.eu/planowanie-ciazy/ proszę 😉 Niemal wszystko. Dałaś radę.
    I nie histeryzuj z tą dietą. Trzeba jeść tak, żeby było dobrze. Nie można się objadać, ani wciskać sobie na siłę, ani też głodzić.

  • Idalina

    Kwas foliowy warto JEŚĆ- liste produktów z dużą jego ilością bez problemu znajdziesz w necie, A o ile zdrowo jesz, to pewnie i tak zjadasz go wystarczająco 🙂
    Kwas foliowy w tabletkach polecam sobie odpuścić- raz totalnie się nie opłaca, dwa że większość preparatów to kwas syntetyczny, w praktyce słabo przyswajalny

  • He he, ja bojkotuję te ćwiczenia. Nigdy nie uprawiałam, żadnego sportu z takich powodów jak Ty. Szczęśliwie przeszłam dwie ciąże, dordziłam naturalnie i po każdym porodzie wychodząc ze szpitala już nie było widać po mnie ciąży. Oczywiście kilka tygodni zajęło i odzyskanie sprężystości brzucha ale nie oczekujmy, ze w dwa dni wszystko wróci do normy. Ja uważam, że to duża zasługagenów. Tylko nigdy nie widaomo po kim geny otrzymałyśmy 🙂

  • No ja też nie wiem, jak to będzie. Musiałabym mamę zapytać, jak tam nasze geny, ale coś pamiętam, że przy moim bracie to jednak przybrała więcej niż tylko on…wolę na zimne dmuchać i w skrytości niecierpieć i zazdrościć Twoich genów 😉

  • Hmmm…ciekawe. Nie wiedziałam tego o tabletkach. Wszędzie piszą, żeby łykać. No cóż, zobaczymy 🙂

  • Oczywiście, ale lepiej zrobić cokolwiek niż powitać 2 kreski z fajką w jednej a kieliszkiem w drugiej ręce 😉
    A o tym z karmieniem to słyszałam. Znam trochę ciężarnych i młodych matek, to już to wiem 😉 Dobrze, że jeszcze dużo czasu w tej kwestii przede mną. Zdążę się oswoić 😉

  • Dzięki. Poczytam 😀 Ja jeszcze nie histeryzuje. To lekkie zdziwienie dopiero 😉

  • Przed ciążą nie ma sensu świrować z badaniami bo i tak Cię wyslą. Nie panikować. Jeść normalnie (wcale nie trzeba więcej jeśli się nie chce) spać normalnie, jedyne czego unikać to alko i chemii. A w ciąży po prostu nie leżeć plackiem. Nikt nie karze uczęszczać na treningi dla matek, po prostu rób to co normalnie 🙂 Ja jeszcze w 8 miesiącu tańczyłam a do porodu dzień w dzień robiłam 1,5 km spaceru na autobus. (I z powrotem)

  • No na pewno będę szukać lekarza, który mnie powysyła. Bo przeglądając różne informacje natknęłam się na historie kobiet, które wcale nie były badane, bo czuły się dobrze, więc lekarz nie widział powodu, żeby coś zlecać. Także i tak lepiej wiedzieć, co ewentualnie trzeba byłoby zrobić i nie dać się olać lekarzowi 😀
    Alko i chemii i tak praktycznie w moim życiu nie było i nie ma. Nie lubię. Nie kręci mnie 😀 Z ćwiczeniami się zastanowię, bo teraz i tak coś tam sobie robię dla poprawy kondycji, więc sprawdzałam czy będę mogła to kontynuować też później.

  • Nie pytaj, ta wiedza Ci nic nie da. Nie wiesz czy geny mamy czy babci masz 😀 Ja raczej geny babci ze strony ojca. A może to łud szczęścia po prostu? Co ma być to będzie. Najważniejsze, żeby w ogóle być w ciąży jeśli się tego zapragnie i przejść ją przynajmniej znośnie.

  • z całego serca Ci tego życzę:)

  • Dieta w ciąży? A co to takiego?

    A tak poważnie: wyspać się na zapas. Kompletnie nie rozumiałam, co dzieciaci mają na myśli kiedy mi to polecali. Teraz wiem.

  • No ja właśnie myślę, żeby zacząć się wysypiać, ale nie idzie mi to najlepiej :-/
    Natomiast co do diety…wątpię, żebym ja jakiejś przestrzegała, skoro teraz nie potrafię, ale dobrze mieć świadomość, że jakaś istnieje 😉

}